مصطفی هاشمی طبا در روزنامه شرق نوشت:شاید آقای آبه از اینکه در ایران تورم حداقل 50 درصدی و کاهش حداقل پنج درصدی تولید ناخالص ملی وجود دارد و اوضاع عمومی کشور بدون هیچگونه تمهیدات فوقالعادهای و باوجود بیان «جنگ اقتصادی» ازسوی مسئولان، در جریان است، مبهوت و متعجب شده و میخواهد بداند چه ترفندی در این کشور باستانی وجود دارد؟
آقای آبه حق دارد مبهوت شود، زیرا میبیند از یکسو آمریکا بزرگترین تحریمها را اعمال کرده و موضع ایران در این زمینه به فرمایش رهبر انقلاب استقامت است و بیان «جنگ اقتصادی» نشانه مقابله با آمریکا و اذناب آن با ایران است و از سوی دیگر مسئولان سیاسی به دولت فشار میآورند تا معیشت بهتر برای مردم را فراهم آورند و دولت هم بودجه خود را خیلی عادی به مجلس تقدیم و مجلس هم خیلی عادیتر آن را تصویب میکند و هیچچیز تغییر نمیکند و هیچ نشانهای از اعمال سیستمهای جدید برای مقابله نیست و اسراف و تبذیر همچنان در کشور در جریان است و در یک تعطیلی چندروزه هشتمیلیون از مردم با اتومبیلهای شخصی به مسافرتهایی میروند و راه سهساعته را در 10 ساعت میپیمایند و آب و برق و گاز و بنزین را مسرفانه بههدر میدهند.
...شاید بخواهد بیاید یک پروژه تحقیقاتی در این زمینه تشکیل دهد یا همه اینها را دلیلی برای تمایل ایران به یک اقتصاد اسرافکارانه بداند و فکر کند وقتی ایران در این شرایط چنین چراغسبز میدهد حالا ما هم از این نمد برای خود کلاهی دستوپا کنیم تا عقب نیفتیم.
آقای آبه حق دارد به تحقیق بنشیند، زیرا در فضای مجازی میبیند یک یا چند یا چندین سایت، بزرگترین اهانت و بدترین القاب را به رئیسجمهوری قانونی منتخب مردم و تأییدشده ازسوی رهبر انقلاب میدهند و وزیرخارجه را خائن و وطنفروش خطاب میکنند و آب از آب تکان نمیخورد و برخی روزنامهها پا را فراتر میگذارند و بهتانهای ناروا میزنند.
البته آقای آبه برخی چیزها را نمیداند وگرنه بیشتر مبهوت میشد و شاید از پروژه تحقیقاتی خود دست میکشید. آقای آبه نمیداند که در قرآن ناسزاگفتن حتی به بتهای پرستیدهشده منع شده است و مولی علی(ع) در جنگ صفین سربازان را از ناسزاگفتن منع کرد، درحالیکه در ایران برخی سیاسیون ما هم به یکدیگر ناسزا میگویند.
حتما آقای آبه میداند که مذاکره برای مذاکره نیست، بلکه برای بهنتیجهرسیدن است. وقتی حاصل چند سال مذاکره و امضای نتیجه مذاکرات بهجای وفای به عهد و اجرا ازسوی یک فرد به هوا میرود، دیگر مذاکره چه حاصلی دارد؟ زیرا این دور تسلسل مذاکره- جرزدن پایان نخواهد داشت. او این درک را از طرف ما دریافت میکند اما ظواهر و شواهد سردرگمش خواهد کرد.
خبرآنلاین
روز گذشته یکی از اعضای مجلس خبرگان رهبری از «تهیه لیستی محرمانه که سه نفر از آن اطلاع دارند برای افراد واجد شرایط رهبری آینده جمهوری اسلامی» خبر داد.
موضوع تعیین رهبر برای آینده جمهوری اسلامی که آیتالله محسن اراکی به آن پرداخته، نه برای اولینبار است که مطرح شده و نه احتمالا برای آخرینبار. قانون اساسی نیز در مبحث وظایف مجلس خبرگان به آن پرداخته و وظیفه تعیین رهبری را برعهده این مجلس گذاشته است ولی با این حال آنچه بیشتر شبکههای اجتماعی و افکار عمومی را به خود درگیر کرد، نه مبحث بررسی افراد واجد شرایط برای رهبری بلکه موضوع محرمانه بودن لیست تهیهشده است .
به همین منظور با آیتالله هاشم هاشمزادههریسی، نماینده آذربایجان در مجلس خبرگان به گفتوگو پرداختیم تا شاید در میان این محرمانهها نکتهای برای اهل دقت باشد.
آیتالله اراکی گفته بودند که کمیسیونی تشکیل شده و لیست افراد واجد شرایط رهبری در آن کمیسیون به شکل 100 درصد محرمانه تشکیل شده است. آیا این کمیسیون درون مجلس خبرگان است؟ سازوکار تهیه لیست افراد واجد شرایط رهبری چگونه است؟
حساسیتهای بسیاری بعد از طرح موضوع تهیه لیست و تشکیل کمیسیون برای رهبری در بین عموم مردم و بهویژه جریانات سیاسی ایجاد شده و بهصورت مداوم درباره این موضوع سوال میکنند به همین دلیل برای اطمینانخاطر مردم و جریانات سیاسی باید بگویم که این کمیسیون بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی و فصل اختیارات مجلس خبرگان رهبری در این مجلس تشکیل شده و هم اکنون نیز وجود دارد ولی این کمیسیون، اصلا کمیسیونی مهم و سرنوشتساز محسوب نمیشود؛ بنابراین نباید حساسیت در جامعه ایجاد شود. این کمیسیون درون مجلس خبرگان و متشکل از اعضای این مجلس است ولی مهم نیست؛ چرا که نه اختیارات دارد، نه جنبه قانونی دارد، نه تاثیر چندان دارد و نه حتی حق تعیین رهبر.
پس دلیل تشکیل این کمیسیون در مجلس خبرگان چیست؟
در فصل وظایف و اختیارات مجلس خبرگان در قانون اساسی چند وظیفه برای نهاد در چند اصل ذکر شده است. مجلس خبرگان برای هر یک از این اصول یک کمیسیون تشکیل داده است؛ به عنوان مثال در اصل 108 قانون اساسی گفته شده که قوانین مربوط به مجلس خبرگان رهبری به جای مجلس توسط خود این نهاد تصویب خواهد شد و مجلس حق تصویب قانون برای مجلس خبرگان را ندارد، برای همین موضوع در مجلس خبرگان کمیسیونی تشکیل شده است. در اصل 109 قانون اساسی نیز گفته شده افرادی که به لحاظ علمی و عدالت و سایر شروط مطروحه صلاحیت و شایستگی رهبری را دارند، توسط مجلس خبرگان شناسایی شوند تا اگر روزی لازم شد، از این افراد استفاده شود. این کمیسیونی که گفتند تشکیل شده و لیستی از افراد واجد شرایط رهبری تهیه کرده، همین کمیسیون است.
علاوه بر اینها، ما در مجلس خبرگان رهبری نیز کمیسیونی بر اساس اصل 111 قانون اساسی تشکیل دادهایم که صلاحیتهای رهبری فعلی را بررسی میکند تا اگر زمانی آن شرایط را از دست داد، به بررسی موضوع بپردازد، بنابراین ما برای هر یک از اصول قانون اساسی که به وظایف مجلس خبرگان اشاره کرده، کمیسیونی جداگانه تشکیل دادهایم.
شرح وظایف این کمیسیون که بنا بر اظهارات شما، وفق اصل 109 قانون اساسی و برای تهیه لیستی از افراد واجد شرایط رهبری تشکیل شده، چیست؟
این کمیسیون بر اساس اصل 109 قانون اساسی صرفا جهت آمادگی و شناسایی افراد برای رهبری تشکیل شده است. وظیفه این کمیسیون صرفا بررسی افراد واجد شرایط رهبری در ایران یا ایرانیان سایر کشورها نظیر نجف است. البته در شرط ایرانی بودن، ذکر نشده است ولی در آن زمان حتما لحاظ خواهد شد.
افرادی که در این کمیسیون بررسی شده و تعیین میشوند، نه رهبر فعلی کشور هستند و نه لزوما رهبر آینده. رهبر بعدی کسی است که در اجلاسی که در همان زمان مقتضی تشکیل میشود، بیشترین رای را به دست بیاورد. این فرد ممکن است در لیست تهیه شده توسط این کمیسیون نباشد ولی در اجلاس خبرگان رای آورده و رهبر شود؛ بنابراین لیست تهیه شده در کمیسیون اصل 109 به لحاظ حقوقی اعتبار ندارد.
افرادی که در این لیست نوشته میشوند، رهبر نیستند و تشکیل این کمیسیون و تهیه این لیست نیز به معنای تعیین رهبر نیست. تعیین رهبر نمیتواند به دست 3 نفر از اعضای مجلس خبرگان رهبری باشد. اختیار دست مجلس خبرگان است و این اختیارات قابل تفویض به بخشی از این مجلس هم نیست.
اقداماتی که در این کمیسیون صورت میگیرد، صرفا اقدامات مطالعاتی است ولی متاسفانه برخی این کمیسیون را این قدر بزرگ و بزرگ و بزرگتر کردند که امروز مردم گمان میکنند که اینها مشغول انتخاب رهبر هستند، در حالی که چنین نیست.
با این تفاسیر یعنی کمیسیونی که برای مطالعه روی افراد واجد شرایط برای رهبری آینده در مجلس خبرگان تشکیل شده، فقط شامل 3 عضو است؟
خیر! در مجلس خبرگان رهبری هر کمیسیون حدود 11 یا کمی بیشتر و کمتر عضو دارد. این کمیسیون هم که این قدر بزرگش کردهاند، باعث شده مردم حرفهایی بزنند هم همینطور است ولی واقعا ارزشی ندارد.
در این کمیسیون همه اعضا مسوولیت بررسی و تهیه لیست از افرادی که واجد شرایط هستند به 3 نفر واگذار شده و آن 3 نفر فقط اسامی را یادداشت کرده و به کمیسیون ارایه میکنند، همین.
این 3 نفر چه کسانی هستند؟
مهم نیست اعضای این کمیسیون چه کسانی باشند یا آن 3 نفر چه کسانی هستند. این افراد اصلا کارهای نیستند و اختیاری ندارند؛ بلکه صرفا اسم مینویسند. اینطور نیست که اعضای این کمیسیون اصل 109 قانون اساسی مجلس خبرگان 3 نفر را انتخاب کرده باشند و آن 3 نفر هم فرد یا افرادی را برای رهبری انتخاب کرده باشند و آن افراد هماکنون مشغول آماده شدن باشند. این کمیسیون را بیدلیل بزرگ کردهاند. واقعا این کار ارزشی ندارد. زمانی که امام از دنیا رفت و مقام رهبری (آیتالله خامنهای) را به مقام رهبری برگزیدند هم افراد و نامهایی در این کمیسیون مطرح شده بود.
یعنی این کمیسیون از آن زمان تاکنون و در هر دوره خبرگان وجود داشته است؟
بله! آن زمان هم مجلس خبرگان بود و این کمیسیون وجود داشت. آن زمان که رهبری (آیتالله خامنهای) را انتخاب کردند، هم نه نامی از ایشان در میان بود، نه کسی تصور میکرد و نه کسی به ذهنش خطور میکرد که ایشان انتخاب شوند. در همان جلسه مجلس خبرگان نام ایشان مطرح شد و اتفاقا با رای بسیار بالا و خوبی به عنوان رهبر انتخاب شدند. افرادی که در آن زمان در همین کمیسیون نامشان مطرح شده بود هم اصلا رای نیاوردند و رهبر انقلاب (آیتالله خامنهای) رای آوردند؛ بنابراین اصلا تشکیل این کمیسیون مساله خاصی نیست.
به نظر شما در مقطع فعلی ممکن است نوشتن نام افراد احیانا اولویتی برای آن افراد در قیاس با سایران ایجاد کند؟
سرنوشت نهایی به دست مجلس خبرگان است که این مجلس هم در اجلاس نهایی که با حضور همه اعضا برگزار میشود، افرادی را مطرح میکند و از میان این افراد هر یک که رای بیشتری به دست آورد به عنوان رهبر انتخاب خواهد شد، بنابراین ممکن است فردی که انتخاب میشود در این کمیسیون نامش مطرح نشده باشد و در لیست نوشته نشده باشد ولی با رای اعضای مجلس خبرگان به عنوان رهبر انتخاب شود.
به همین دلیل است که من میگویم این کمیسیون و 3 نفری که انتخاب کردهاند، صرفا گروهی کاری هستند، بنابراین نباید آنان را گروهی تصویبکننده و سرنوشتساز دانست.
این نوشته شدن اسم هیچگونه اولویت یا حقی برای برخی افراد در قیاس با افراد دیگر ایجاد نمیکند وگرنه اوضاع بسیار خطرناک خواهد شد و اگر زمانی و به هر دلیلی نام افراد به بیرون برسد، مردم فکر میکنند که فلان فرد رهبر شده یا ممکن است سوءاستفادههایی صورت بگیرد و همین مساله اتفاقات بدی را در کشور رقم بزند. بنابراین اصلا چنین چیزی نیست که اولویت ایجاد شود پس این قدر این کمیسیون را بزرگ نکنید.
با این تفاسیری که شما گفتید، پس چرا آیتالله اراکی این کمیسیون را محرمانه خواندهاند و گفتهاند که این لیست نیز 100 درصد محرمانه است؟
اعضای کمیسیونی که اسامی افراد واجد شرایط رهبری را مینویسند همچون سایر کمیسیونهای مجلس خبرگان رهبری هر دو سال یکبار و طی اجلاسیهای با رای همه اعضا انتخاب میشوند، بنابراین محرمانه بودنی به آن معنا وجود ندارد که اعضای این کمیسیون را هیچ یک از اعضای مجلس خبرگان نداند و آن سه نفر را کسی نشناسد، این محرمانه بودن از آن باب است که کل موضوعات مطرح شده در مجلس خبرگان محرمانه در نظر گرفته شده است پس این محرمانه بودن به دلیل حساسیت یک کمیسیون خاص نیست.
تمام مذاکرات مجلس خبرگان رهبری و سایر موارد مربوط به این مجلس مثل کمیسیونهای خبرگان بر اساس قانون محرمانه اعلام شده است البته ما هم پیشنهاد دادیم که مسائلی را که واقعا راز، سری یا امنیتی نیست را به اطلاع مردم برسانیم ولی به هر حال گاهی با یک رای بالاتر یک قانونی تصویب میشود و این مورد محرمانه بودن هم از آن دست موردها محسوب شده و قانون است.
این یعنی سایر اعضای مجلس خبرگان اسامی ذکر شده در آن لیست افراد واجد شرایط رهبری را میدانند؟
از نظر قانونی این موضوع چیز محرمانهای نیست، ولی شاید اعضا برخی مسائل را مخفی کنند ولی این موضوع آن قدرها هم حساسیتبرانگیر نیست چون سرنوشتساز نیست. سرنوشت انقلاب اسلامی و آینده رهبری را یک کمیسیون و آن سه نفری که از طرف این کمیسیون مامور شدهاند، نمیتوانند تعیین کنند، چرا که قانون اساسی اختیار این اقدام را به کل اعضای مجلس خبرگان رهبری واگذار کرده است. این کمیسیون فقط کار کارشناسی انجام میدهد.
شما خودتان این لیست تهیه شده را دیدهاید؟
خیر، من این لیست را ندیدهام چون دنبالش نبودهام، چراکه اهمیتی ندارد. تهیه این لیست صرفا اقدامی جهت آمادگی و به صورت مقدماتی است. رهبر آینده جمهوری اسلامی را اجلاس خبرگان و رای اعضا در همان روز مبادا تعیین میکند. در آن روز ممکن است فردی با یک رای کمتر یا بیشتر بدون آنکه در این لیست باشد، رهبر آینده نظام شود.
این لیستی که در کمیسیون اصل 109 قانون اساسی تهیه شده، هیچ چارچوبی را برای انتخاب رهبری تعیین نکرده و وظیفهای را نیز بر دوش مجلس خبرگان نمیگذارد، بنابراین ممکن است در روز مبادا فردی از بیرون این لیست پیشنهاد شده و رهبر شود.
مردم هم نباید از افراد درون این لیست اطلاع داشته باشند چون ضرر دارد. شما فرض کنید اسامی اعلام شد، آن زمان هر فردی فکر میکند رهبر شده و غوغایی در کشور ایجاد میشود در حالی که این لیست هیچ حقی را ایجاد نمیکند، آن موقع برای هیچی به سود برخی افراد تبلیغات شده و برخی دیگر نیز سوءاستفادههایی انجام خواهند داد. دانستن این اسامی جز ضرر چیزی برای جامعه در پی ندارد.
یک نامی در یک لیستی نوشته شده که نه جنبه حقوقی دارد و نه آن فرد رهبر شده و نه میتواند رهبر شود و نه حتی تاثیری در رای مجلس خبرگان رهبری در روز مبادا دارد. شاید نام صد نفر در این لیست نوشته شده باشد ولی هیچیک در آن اجلاس رای نیاورد و فردی انتخاب شود که در این کمیسیون اصلا نامش مطرح نبوده است.
حرف من این است که افراد دنبال این مسائل نباشند. با سه نفر نمیشود برای یک مملکت رهبر تعیین کرد. در این کمیسیون فقط کار کارشناسی انجام میشود ولی معنایش این نیست که اختیار دارند و هر کاری که میخواهند، میتوانند انجام دهند. این حساسیتی که روی این کمیسیون در جامعه ایجاد شده، برای آینده خوب نیست، چراکه آینده کشور به این اسامی اصلا گره نخورده پس اینها حرف است و بس.
پس افراد ذکر شده در این لیست لزوما رهبر آینده نظام نخواهند بود، درست است؟
بله! برخی گمان میکنند رهبر تعیین شده ولی مگر یک کمیسیون میتواند برای یک مملکت و مردم رهبر انتخاب کند؟ با کدام اختیار؟ اختیارات ذکر شده در قانون اساسی برای مجلس خبرگان است و مجلس هم نمیتواند اختیاراتش را به کمیسیون یا 3 نفر تفویض کند، چون قابل تفویض نیست و همه چیز به آن اجلاس بستگی دارد.
آیا میشود رهبر را به صورت محرمانه تعیین کرد؟ اگر امروز این لیست محرمانه است، فقط به این دلیل است که افراد ذکر شده قطعی نیستند و اعلام علنی آن به سود مردم نخواهد بود چون باعث سوءاستفادههایی میشود. گاهی برخی فکر میکنند که آنجا (کمیسیون اصل 109 قانون اساسی مجلس خبرگان) برخی مشغول توطئه علیه مردم هستند به همین دلیل محرمانه کار میکنند. اینطور نیست. دلیل محرمانه بودن بیاصالت بودن این لیست است. این محرمانه بودن به ضرر مردم نیست، ضرر مردم در این است که اسم افراد را بیاوریم و بعد در بیرون مردم فکر کنند که این فرد رهبر شده و از فردا همه ادعای رهبری کنند.
خبرآنلاین/اعتماد
مردم به تدریج مایوس میشوند واحساس میکنند،
«گر حکم شود که مست گیرند، هر آنکه در شهر هست گیرند»
«دلارِ 4رقمی شد» ، «سکه 5 میلیون تومان» ، «پراید 60 میلیون تومان» و . . . اینها گوشهای از رخدادهایی است که از اردیبهشتماه سال گذشته افتاد تا مردم بیشتراز همیشه احساس ناامنی کنند. اینکه چه کسی یا کدام نهاد در این شلختگی سهماش بیشتر است، مهم نیست. مهم، نارضایتی عمومی است که در جامعه از جانب هر قشر و طیفی ملموس است.
جمشید پژویان تحلیلگر مسایل اقتصادی در گفتوگو با «همدلی» با ذکر این نکته که « مردم تحت فشار شدید اقتصادی هستند و حتی ابتداییترین الزامات هم در دسترسشان نیست. به همین دلیل، برخلاف برخی از مسئولین که شرایط فعلی را قابل عبور میدانند، میتواند آتش زیر خاکستری باشد که مشکلات و مصیبتهای زیادی را میتواند برای منافع همه ما در پی داشته باشد» تاکید دارد، در شرایط کنونی نباید توقع داشت مردم برای شرکت در انتخابات و مشارکت در هر بحث دیگری انگیزه بالایی داشته باشند.
معیشت مردم در حالی در تنگنا قرار گرفته است که سال، سالِ انتخابات مجلس است.
تورم شدید و فشاری که مردم احساس میکنند، هیچ نقطه روشنی پیش روی ما قرار نمیدهد، برای اینکه بگوییم نمایندگان فعلی مجلس بتوانند در انتخابات آتی بهرهبرداری کنند. در نتیجه این تصور دارم که تغییرات عمدهای را در ترکیب مجلسنشینان در دوره بعدی شاهد خواهیم بود. کسانی که بتوانند راهحلهایی منطقی و البته عملی را به مردم پیشنهاد بدهند و آنها را به اشتغالزایی و کاهش مشکلات امیدوار کنند، میتوانند ردای نمایندگی را برتن کنند.
در بررسی وضعیت جوامع، پارامترهای اقتصادی حرف اول را میزند. در وضعیت پیچیده اقتصادی، آیا میتوان از مردم توقع داشت در پای صندوقهای رای حاضر شوند؟
ببینید! درباره اینکه رغبت مردم نسبت به 4 سال و حتی 2 سال قبل برای مشارکت کاهش پیدا کرده است، کمتر کسی میتواند تردید داشته باشد. اما باید این واقعیت مختص فضای انتخاباتی را در نظر داشت. همیشه گروهها و چهرههایی با شعارهای پوپولیستی و روشهای نه چندان منطقی دیگر مردم را به رای دادن ترغیب میکنند. اما باید قبول کرد و با این مساله کنار آمد، دورانی که رایها با عشق و علاقه نوشته میشد، گذشته است. متاسفانه بخش زیادی از جامعه به منفعتطلبی روی آوردهاند، حتی منافع کوتاهمدت که دلیلش هم این است، مردم ما هنوز دید کافیای از دموکراسی ندارند و دقیقا به همین دلیل تحتتاثیر شعارهای طرح شده قرار میگیرند. در حالیکه اگر آگاهتر بودند، به راحتی متوجه میشدند، بسیاری از شعارهایی که در فضای رقابتی مطرح میشود، به هیچ وجه عملی نیست.
چطور شده است که جامعه شعارهای ضدونقیض را با جان و دل میپذیرد؟
کوتاهی رسانههایی که به جای فعالیت در فضایی ملی، گروهبندی شده عمل میکنند، یکی از اصلیترین دلیلهای ناآگاهی موجود در جامعه ما هستند. همتی برای به آگاهیِ اقتصادی رساندن مردم در ایران مشاهده نمیشود. البته در برخی از جوامع یکیدو قرن بعد از انقلاب آگاهی و بینش همگانی حاصل شده است. البته در این 40 سال، الیتهای مملکت از اساتید و صاحبنظران تا رسانههای عمومی نتوانستهاند، در دیدگاه مردم اثرگذار باشند و بههمین دلیل بخش زیادی از مردم، نمیتوانند سره را از ناسره تشخیص بدهند.
در سال 90 خبر اختلاس سههزار میلیاردی مثل بمب منفجر شده سر و صدا کرد. چه شده است که این روزها، اخبار اختلاسها افکار عمومی را کمتر تحتتاثیر قرار میدهد؟
فساد به قدری در کشور رواج پیدا کرده است و رقمها اینقدر روز بهروز بیشتر شده است که مردم واقعا به نوعی سِر شدهاند. انتظار این بود، مسئولین اقدامهایی بسیار جدی انجام بدهند تا بیتالمال به راحتی غارت نشود. متاسفانه سوءاستفادهها نسبت به گذشته بسیارـ بسیار بیشتر شده است. خب! طبیعی است، در چنین حالتی مردم احساس کنند، کاری از کسی بر نمیآید.
میشود از مردمی که به این حس رسیدهاند، توقع مشارکت سیاسی داشت؟
نه. مردم تحت فشار شدید اقتصادی هستند و حتی ابتداییترین الزامات را هم در دسترسشان نیست. به همین دلیل، برخلاف برخی از مسئولین که شرایط فعلی را قابل عبور میدانند، میتواند آتش زیر خاکستری باشد که مشکلات و مصیبتهای زیادی را میتواند برای منافع همه ما در پی داشته باشد.
در چنین شرایطی، تکلیف نهادهای نظارتی چیست؟
اصولا ما نهادی نظارتی نداریم که بتواند کارش را به خوبی انجام بدهد و اساسا نمیتوانیم، داشته باشیم. در یک کشور هشتاد میلیونی مگر میتوان تکتکِ آنهایی که در امور اقتصادی و داد و ستد مشغول هستند را زیر ذرهبین برد؟ البته راهکارهایی است، اما چون خودِ دستاندرکاران هم بیآگاه هستند، دائما در حال زدنِ دورِ باطلاند و همین باعث شده تا فساد، ناکارآمدی و در نتیجه مشکلات بیشتر و بیشتر شوند.
آقای پژویان! ذهنیت گروهی از مردم رای به این میدهد که «اراده جدی برای مقابله با فساد نیست» تصدیق میکنید، اینکه بخشی از جامعه چنین برداشتی داشته باشد، باعث بیاعتمادی نمیشود؟
دقیقا! دقیقا مردم به تدریج مایوس میشوند واحساس میکنند، «گر حکم شود که مست گیرند، هر آنکه در شهر هست گیرند» باعث میشود تا نسبت به خیلی از سوءاستفادهها چشمپوشیهایی عامدانه است. در چنین شرایطی مردم به سیستم اعتماد میکنند؟ پاسخ یقیقنا «نه» است. همه میدانند، یاس مردم باعث میشود، آدمهای بیکفایت و نالایق بیایند و کارهای مهم را در اختیار بگیرند و تیشه به ریشه داراییهای عمومی بزنند.
سئوال آخر؛ با توجه به جمیعجهات مشارکت در انتخابات مجلس یازدهم را چطور پیشبینی میکنید؟
هر کسی منتظر است، مشارکت هفتم اسفند 94 تکرار شود، کاملا در اشتباه است. نارضایتیهای فعلی مویدِ این امر است که رایهای هشت اسفند 98 حتما کمتر از رایهای هفت اسفند 94 خواهد بود.

حجتالاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی شامگاه چهارشنبه در نشست مشترک هیأتهای عالیرتبه ایران و ژاپن، با استقبال از حضور نخست وزیر ژاپن و هیأت همراه در تهران گفت: جمهوری اسلامی ایران برای توسعه روابط با ژاپن اهمیت زیادی قایل است و امیدواریم این سفر نقطه عطفی در روابط تهران – توکیو باشد.
رئیس جمهور با اشاره به همزمانی سفر نخست وزیر ژاپن به تهران با نودمین سالگرد برقراری روابط مشترک دو کشور و همچنین آغاز فعالیت امپراطور جدید ژاپن، اظهارداشت: ما علاقه مند به روابط عمیق، دوستانه و بلندمدت با ژاپن هستیم. روابط دو کشور از گذشته بسیار مستحکم بوده و در حوزه های سدسازی، محیط زیست و انرژی از جمله پتروشیمی، همکاری های مشترک ماندگاری داشته ایم.
دکتر روحانی با بیان اینکه علاقمندیم روابط اقتصادی دو کشور بر مبنای منافع متقابل تداوم و گسترش یابد، از اظهار تمایل نخست وزیر ژاپن برای سرمایه گذاری و مشارکت در طرحهای توسعه ای جنوب و بندر چابهار استقبال کرد و گفت: ایران از همکاری و سرمایهگذاری ژاپن در منطقه چابهار و همچنین منطقه عمومی مکران استقبال میکند و آماده جذب سرمایه گذاری ژاپن است.
وی همچنین تسریع در اجرای توافقات پیشین در حوزه انرژی و امور درمانی را ضروری خواند.
رئیس جمهور در بخش دیگری از سخنان خود به موضوع برجام اشاره کرد و با بیان اینکه همه کشورها در قبال توافق برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ سازمان ملل وظایف مشخصی برعهده دارند، ابراز امیدواری نمود که ژاپن نیز مسئولیتهای خود را در این زمینه اجرایی کند.
دکتر روحانی تاکید کرد: تخریب و زیرپا گذاشتن معاهدات بینالمللی قطعاً به نفع هیچکس نخواهد بود.
رئیس جمهور با بیان اینکه در زمینه مسایل منطقهای ما آماده رایزنی و همکاری کامل با ژاپن هستیم، گفت: در مورد بازسازی سوریه و همچنین پایان دادن به بحران یمن و کمک به مردم این کشور در زمینه های بهداشتی، درمانی و تأمین مواد غذایی و همچنین در زمینه مبارزه با تروریسم چه در منطقه و چه دیگر مناطق جهان آماده همکاری هستیم.
دکتر روحانی با بیان اینکه اگر اقدامات ایران در زمینه مبارزه با تروریسم نبود، گروههای تروریستی از جمله داعش کل منطقه را در بحران فرو برده بودند، گفت: مسأله امنیت منطقه برای جمهوری اسلامی ایران بسیار حائز اهمیت است و ما قصد تنش و جنگ با هیچ کشوری از جمله آمریکا را نداریم اما اگر مورد تجاوز قرار بگیریم پاسخ ما بسیار کوبنده و پشیمان کننده خواهد بود.
رئیس جمهور با بیان اینکه حساسیت ژاپن نسبت به تولید سلاح هستهای را درک میکنیم، گفت: شما قربانی سلاح هستهای آمریکا و ما هم قربانی سلاح شیمیایی صدام هستیم و بارها تأکید کردهایم که ما به دنبال فناوری صلحآمیز هستهای بوده و دنبال سلاح هستهای نیستیم.
دکتر روحانی با اشاره به اقدامات انجام شده در زمینه کمک به پناهندگان و مهاجرین از جمله اتباع افغانی در ایران، گفت: امروز میلیونها مهاجر از جمله برادران و خواهران افغان در ایران حضور دارند و صدها هزار نفر دانشآموز و دانشجو از اتباع افغانستان به طور رایگان در ایران مشغول تحصیل هستند. ما در پذیرایی از مهاجرین خارجی و مبارزه با مواد مخدر همواره پیشتاز بودهایم اما امروز بخاطر تحریمهای ناعادلانه و فشارهای اقتصادی دچار مشکل هستیم.
رئیس جمهور با بیان اینکه سالانه حدود ۸ میلیارد دلار برای مهاجرین خارجی و مبارزه با مواد مخدر در ایران هزینه میکنیم، گفت: ادامه این روند به دلیل اعمال تحریمها و فشارهای اقتصادی آمریکا ممکن است برای ما امکانپذیر نباشد.
دکتر روحانی ابراز امیدواری کرد همکاریهای دوجانبه ایران و ژاپن در زمینه مهاجرین و مواد مخدر به گونهای باشد که ایران بتواند به فعالیتهای انساندوستانه خود ادامه دهد.
رئیس جمهور با اشاره به اهمیت روابط پارلمانی دو کشور، گفت: توسعه روابط با ژاپن در همه زمینه ها برای ما با اهمیت است و علاقمند هستیم رفت و آمد مقامهای دولتی و پارلمانی دو کشور افزایش یابد.
دکتر روحانی ابراز امیدواری کرد با سفر نخستوزیر ژاپن به تهران که بسیار حائز اهمیت است، شاهد تحرک بسیار خوب در روابط اقتصادی، فرهنگی و همینطور علمی و فناورانه بین دو کشور باشیم.
رئیس جمهور تأکید کرد: نگرانیهایی که در منطقه بوجود آمده مسئولیت اصلی آن برعهده آمریکاست و شروع این تنش با جنگ اقتصادی آمریکا علیه ملت ایران بوده است.
دکتر روحانی اظهار داشت: در واقع اگر همه ما به امنیت منطقه و کاهش تنش در منطقه و برقراری صلح و ثبات علاقمند هستیم باید از همانجایی آغاز کنیم که بیثباتی ایجاد شده و آن اعمال تحریمهای اقتصادی علیه ایران است. در صورت پایان این تحریمها شاهد روابط نوینی در منطقه خواهیم بود.
رئیس جمهور با استقبال از آمادگی ژاپن برای ادامه و توسعه روابط اقتصادی و بانکی با ایران و علاقه مندی برای ادامه خرید نفت در صورت آماده شدن شرایط، گفت: امیدوارم مذاکرات بین دو کشور برای سرمایهگذاری ژاپن در مناطق آزاد جنوبی بویژه چابهار هر چه سریعتر به نتیجه برسد.
دکتر روحانی با اشاره به موضوعات مطرح شده از سوی نخستوزیر ژاپن در رابطه با ایران و آمریکا، گفت: کلید مسأله در دست واشنگتن است و بیتردید هر زمانی که آمریکاییها فراتر از حرف رفته و عملا تحریمهای غیرقانونی علیه ایران را رفع کنند، شرایط متفاوت خواهد شد.
رئیس جمهور خاطر نشان کرد: با اقداماتی که دولت آمریکا نسبت به ایران انجام داده و با اعمال فشارهای اقتصادی ظالمانه، مردم ایران عصبانی هستند، امیدوارم آمریکاییها متوجه باشند اگر جنگ با یک دولت یا یک ارتش امکان پیروزی داشته باشد، جنگ با یک ملت حتماً محکوم به شکست است.
دکتر روحانی همچنین با ابراز خوشحالی و رضایت از حمایتهای ژاپن از برجام، تأکید کرد: علاقمند نیستیم که برجام از بین برود و اقدامات و تصمیماتی هم که گرفته شده بر مبنای بند ۳۶ برجام بوده است و امیدواریم دولت آمریکا به جای تغییر لحن به دنبال تغییر عمل باشد.
رئیس جمهور در پایان تأکید کرد: بسیار خوشحالم که هدف شما صلح و آرامش و رفع تنش است و در هر دو سفری که به تهران داشتهاید با هدف صلح و امنیت منطقه بوده است و امیدوارم در این هدف موفق باشید.
"آبه شینزو" نخست وزیر ژاپن نیز در این نشست با ابراز خوشحالی از سفر به تهران برای دومین بار، گفت: امسال نودمین سالگرد روابط دیپلماتیک دو کشور است و برای من افتخارآمیز است که در این تاریخ بعد از ۴۱ سال به عنوان نخستوزیر به ایران سفر میکنم.
نخست وزیر ژاپن با اشاره به سفرش به تهران در سال ۱۳۶۲ به عنوان مشاور پدر خود که وزیر خارجه وقت ژاپن بوده است، گفت: آن سفر هم با هدف برقراری صلح و ثبات در منطقه انجام شد.
وی با اشاره به اینکه ژاپن و ایران روابط دیرینه و دوستانهای دارند، گفت: ژاپن به عنوان دوست ایران از هر گونه افزایش تنش در منطقه، نگران است.
آبه شینزو با قدردانی از ایران بخاطر پایبندی به برجام و همچنین انجام تعهدات خود به آژانس بینالمللی انرژی اتمی، تأکید کرد: ژاپن برجام را بخاطر اینکه به برقراری صلح و ثبات در منطقه کمک میکند، همیشه تأیید کرده و از آن حمایت میکند.
وی ایران را کشور بزرگی در منطقه عنوان کرد و گفت: جمهوری اسلامی ایران نقش بزرگی برای تحقق صلح و ثبات در منطقه ایفا میکند و از اهمیت بالایی برخوردار است.
نخست وزیر ژاپن با اشاره به رفت و آمدهای متعدد مقامات دو کشور از جمله سفر دکتر لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی به ژاپن در ماه فوریه و همچنین سفر دکتر ظریف وزیر امور خارجه به این کشور در ماه می ، تأکید کرد: قصد داریم برغم وجود شرایط سخت در منطقه روابط دیرینه ژاپن و ایران را به صورت عملی حفظ کرده و گسترش دهیم.
شینزو همکاری در زمینههای پزشکی، محیط زیست، مدیریت بحران ، دورههای آموزشی، درمانی و پزشکی، کمک به توسعه منطقه چابهار، همکاری در زمینه شیلات، همکاری در زمینه حمایت از پناهندگان و مهاجرین را از جمله محورهای مورد علاقه برای همکاریهای دو کشور عنوان کرد. وی همچنین با اشاره به ارسال بیش از شش تن کمکهای انسانی برای سیلزدگان در ایران گفت: ژاپن اخیرا کمک مالی به میزان ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار دلار نیز بدین منظور اختصاص می داده است.
نخست وزیر ژاپن با بیان اینکه حفظ برجام عنصر ضروری برای توسعه اعتماد در روابط دوجانبه و بین المللی است، تأکید کرد: ژاپن تلاشها و همکاریهای زیادی برای حفظ برجام انجام داده و خواهد داد.
آبه شینزو همچنین خاطر نشان کرد: مایلیم در زمینههای فرهنگی و ورزشی نیز دامنه روابط با ایران را گسترش دهیم و بسیار تمایل داریم که رفت و آمد مقامات دو کشور در سطوح مختلف افزایش یابد.
نخست وزیر ژاپن همچنین تأکید کرد: برای حفظ روابط اقتصادی با ایران از جمله واردات نفت با آمریکا مذاکرات جدی داشتهایم و به تلاش خود در این زمینه ادامه خواهیم داد و خیلی مایل هستیم در حوزه مبارزه با تروریسم و مبارزه با قاچاق مواد مخدر همکاریها را به پیش ببریم.
وی با اشاره به تأثیر تحریم آمریکا بر روابط مالی و اقتصادی دو کشور، گفت: آرزو داریم روابط اقتصادی با ایران و خرید نفت را حفظ کرده و گسترش دهیم و برای فراهم شدن زمینه این همکاریها به تلاش خود ادامه خواهیم داد.
نخست وزیر ژاپن تلاش برای کاهش تنش را مهمترین هدف سفر خود به تهران عنوان کرد و گفت: قویاً امیدوارم که سفر من به ایران منجر به کاهش تنشها و برقراری صلح و ثبات در منطقه شود.

به گزارش فارس، در شرایطی که علی خطیر چند روز پیش مقابل باشگاه به هواداران استقلال اعلام کرد برای تمدید قرارداد پاتوسی حدود 550 هزار دلار باید به وی پرداخت شود و باید باشگاه روی این موضوع جمع بندی کند اما رئیس هیات مدیره باشگاه استقلال اعلام کرد که این بازیکن تحت هر شرایطی در استقلال حفظ خواهد شد.
سعادتمند با بیان این مطلب گفت: از فردا کار مذاکره با بازیکنان ملی پوش استقلال از جمله منتظری، حسینی، چشمی، غفوری و حتی امید نورافکن آغاز خواهد شد و با وجود پیشنهاداتی که این نفرات دارند باشگاه استقلال از فردا که تیم ملی برگردد کار تمدید قرارداد این بازیکنان را آغاز خواهد کرد.